حضور انواع نوفه از جمله نوفه تصادفی در داده لرزه ای همواره مشکلاتی را در استفاده از داده لرزه ای بوجود می آورد، لذا این نوع از نوفه ها باید در مراحل پردازشی تضعیف گردند. روش تجزیه مقدار منفرد بر اساس جبر خطی و بر پایه همدوسی داده بنا شده است که می تواند پدیده های همدوس افقی را در تصاویر مشخصه ابتدایی شناسایی نماید. برای تضعیف نوفه تصادفی در داده نقطه عمقی مشترک پس از تحلیل سرعت و انجام تصحیحات دینامیک و پیش از برانبارش، تجزیه مقدار منفرد روی داده اعمال می گردد. بازتاب های افقی شده در تصاویر مشخصه ابتدایی شناسایی شده و بازسازی می گردند و سایر تصاویر مشخصه که حاوی نوفه تصادفی هستند برابر صفر قرار گرفته و در نتیجه نوفه تصادفی تضعیف خواهد شد. از آنجایی که تجزیه مقدار منفرد می تواند پدیده های افقی را به خوبی شناسایی نماید، بنابراین اگر تصحیحات استاتیک و یا دینامیک به خوبی روی داده ها اعمال نشده باشند و در داده نقطه عمقی مشترک بازتاب ها به جای افقی بودن دارای اعوجاج باشند، تجزیه مقدار منفرد، نمی تواند آنها را به خوبی از نوفه شناسایی نماید. در این مقاله مراحل مذکور روی یک داده نقطه عمقی مشترک مصنوعی با سطوح مختلفی از نسبت سیگنال به نوفه و یک داده واقعی مربوط به یکی از میادین هیدروکربوری ایران واقع در خشکی اعمال شده است. بر اساس نتایج، فیلتر تجزیه مقدار منفرد به خوبی می تواند ضمن حفظ بازتاب ها تا حد زیادی نوفه تصادفی را تضعیف نماید. این مساله در داده مصنوعی حتی با سطح نوفه زیاد یعنی (نسبت سیگنال به نوفه یک) نیز به خوبی قابل مشاهده است.

روش های میدان پتانسیل نقشی اساسی در اکتشافات ژئوفیزیکی دارند. یکی از اهداف اصلی در تفسیر داده های میدان پتانسیل، تعیین محل و تخمین عمق ناهنجاری های مغناطیسی و گرانی است. به منظور افزایش دقت در تعیین مشخصه های چشمه های زیرسطحی، همواره روش های تفسیر کمی داده های میدان پتانسیل نظیر روش اویلر استاندارد دستخوش تغییراتی شده اند و برای بهبود اطمینان به نتایج، تعمیم­هایی صورت گرفته است. در این پژوهش، برای تعیین محل و تخمین عمق بی هنجاری گرانی، تعمیم دیگری از اویلر استاندارد با استفاده از روش تجزیه مقدار منفرد و نسبت گرادیان افقی به سیگنال تحلیلی به کار­گرفته­شده­است. همچنین کمیت تجانس فاز نیز برای تفسیر دقیق تر نتایج بر داده ها اعمال شد. از این دو روش برای تخمین عمق و تعیین محل داده های گرانی معدن منگنز صفو استفاده شده است. نتایج اویلر بهبودیافته در مقایسه با اویلر استاندارد، انطباق بیشتری با مرز بی هنجاری نشان می دهد. همچنین بازه تخمین عمق (نمودار میله ای) در اویلر بهبودیافته کوچک تر از اویلر استاندارد است که این خود نشان دهنده عملکرد بهتر اویلر بهبودیافته نسبت به اویلر استاندارد است. هنگام تعیین محل بی هنجاری، برای بررسی بیشتر و جهت افزایش اعتبار تفسیر، کمیت تجانس فاز نیز بر داده های مصنوعی و واقعی (معدن صفو) اعمال شده است.

حضور نوفه ها در لرزه نگاری امری اجتناب ناپذیر است. پاره ای از این نوفه ها ماهیت تصادفی دارند و پاره ای همدوس هستند. به منظور ارائه تصویر صحیح از ساختارهای زمین شناختی منطقه، لازم است این نوفه ها در مراحل پردازشی تضعیف شوند. در این مطالعه برای تضعیف نوفه های تصادفی روش ویژه تصویر در حوزه F-xy معرفی می شود. هدف این مطالعه، تضعیف نوفه های تصادفی از مکعب داده های لرزه ای بر انبارش شده در لرزه شناسی سه بعدی به روش ویژه تصویر در حوزه F-xy است. در این روش عمل فیلترکردن با جایگزینی مقاطع بسامد ثابت به وسیله مجموع تعداد معینی از ویژه تصاویر (دارای بیشترین سهم) انجام می شود. این روش در مقاطع با لایه بندی افقی و مقاطع با لایه بندی شیب دار کارایی خوبی دارد. این روش بر خلاف فیلتر پیشگو، مستقل از بسیاری از خواص وابسته به x و y است. مانند: ترتیب و تصحیحات استاتیک. این روش در نقاط مرزی محدوده برداشت سه بعدی نیز به خوبی عمل می کند. زمان اجرای این فیلتر با استفاده از روش لنکزوس به جای SVD به مراتب کاهش یافته و گزینه مناسبی در مقایسه با فیلترهای مشابه خواهد بود. کارایی فیلتر روی داده های مصنوعی اجرا و نتایج ارائه شده است.

در این مقاله به بررسی آزمایشگاهی قدرت جریان ثانویه و مقدار ورتیسیتی بدون و با آبشکن T شکل مستقر در مقطع 75 درجه پرداخته شده است. آزمایشات در یک کانال آزمایشگاهی با قوس 90 درجه انجام گرفته است. در قوس توام با آبشکن نیز دو حالت بستر صلب و بستر با چاله آبشستگی تعادل یافته با هم مقایسه شده است. در اندازه گیری میدان جریان از دستگاه سرعت سنج سه بعدی ADV استفاده شده است. برای این منظور، الگوی سه بعدی متوسط زمانی سرعت در قوس 90 درجه با و بدون آبشکن برداشت گردیده است. مقایسه بین مولفه های سه بعدی سرعت در مقاطع مختلف عرضی انجام شده و قدرت جریان ثانویه و مقدار ورتیسیتی در طول قوس محاسبه و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفته است. نتایج، بیانگر این است که در قوس بدون آبشکن، قدرت جریان ثانویه و مقدار ورتیسیتی در مقطع حدود 40 درجه از بیشترین مقدار، برخوردار است. در قوس توام با آبشکن در دو حالت بستر صلب و بستر با چاله آبشستگی تعادل یافته، مقدار حداکثر قدرت جریان ثانویه و ورتیسیتی در مقطع حدود 75/73 درجه می باشد. تغییرات به وجود آمده در جریان ثانویه، ورتیسیتی و گردابه های موجود در مقاطع عرضی از نکات مطرح شده در این مقاله است.

روش های گوناگونی جهت پایدار نمودن مسایل بدوضع تا کنون مطرح گردیده است. این روشها را می توان عمدتا تحت عنوان روش های مستقیم و تکراری تقسیم بندی نمود. تجربه نشان داده که عملکرد روش های پایدارسازی بر روی مسایل بدوضع یکسان نبوده و در مورد هر یک از مسایل بدوضع تکنیک های مختلف پایدارسازی رفتار متفاوتی را از خود نشان می دهند. بدین لحاظ لازم است در مورد مسایل بدوضع با بررسی تکنیک های مختلف پایدارسازی بهترین تکنیکی را که از نظر تئوری و منطق با مساله بدوضع مورد نظر هماهنگی دارد را انتخاب و بکارگیری نمود. در این مقاله دو خانواده از روش های مستقیم جهت پایدارسازی مساله انتقال به سمت پایین از طریق انتگرال آبل پواسن جهت تعیین ژئوئید بدون استفاده از فرمول استوکس مورد بررسی قرار گرفته اند. این دو خانواده عبارتند از: (1) روش های تجزیه مقادیر منفرد منقطع (معمولی و تعمیم یافته) (TGSVD،(TSVD ، (2) روش های تیخونوف تعمیم یافته (با نرم ها و نیم- نرم های در زیر فضاهای سوبولفb)3 ،a)W12، b)،(W22(a. نتایج عددی نشان می دهند که روش "تیخونوف تعمیم یافته با استفاده از نرم گسسته زیرفضای سوبولف b)،W22(a" دارای دقت بهتری نسبت به سایر روش ها بوده و دارای سازگاری بیشتر با حل معکوس معادله انتگرالی آبل- پواسن در پایدارسازی مساله انتقال به سمت پایین است. در مقابل روش "تجزیه مقادیر منفرد تعمیم یافته (TGSVD) با اپراتور گسسته شده مشتق دوم" دارای دقت و سازگاری کمتر با مساله مذکور است.